Bobbie over de geboorte van Jasper


....

's Morgens hebben ze om een uur of half acht de vloeistof kraan open gezet van weeŽn opwekkend middel. Dat ging redelijk. Ontsluiting was bij binnenkomst bijna niks en gedurende de ochtend ging dat van 1 naar zo'n 3 a 4 cm. Wij dachten toen: met 1 cm per uur, wat normaal is, zijn we dus om een uur of 4 papa en mama.

Helaas liep het heel anders. Tussen een uur of 12 en een uur of 2 kreeg Norma weeŽn die niet meer weg te puffen waren en de ontsluiting was pas 5 cm. Dus het kind werd tegen van alles aan geduwd en dat ging heel veel pijn doen. Dit zijn de uurtjes geweest die voor ons beide het moeilijkste waren. Norma hield het niet meer en ik kan er slecht tegen als Norma pijn heeft. Pikant detail is overigens, en het is niet cru bedoeld, dat op dat moment de crematie van mijn oma aan de gang was... Zo is het leven.

Besloten werd om Norma een ruggenprik te geven. Dit was niet te doen zo. Ze ging om een uur of 2 weg uit de verloskamer en ik kon het mee puffen dus staken. Sterker nog: ik heb haar dus even een uur niet gezien... dat viel me zwaar. Je gaat je natuurlijk enorm veel zorgen maken. Buiten heb ik even gebeld met aanstaande oma's en het was wel een moment om even 3 sigaretten achter elkaar weg te paffen. Moest even.

Met de ruggenprik in 'haar donder' (sorry, zo zeggen we dat) ging het weer heel goed met Norma. Ze had nog steeds weeŽn, ongeveer 5 cm ontsluiting nog steeds maar dat ging wat oplopen en ze voelde vrijwel niks vanaf haar buik naar beneden. Vanaf een uur of 6, denk ik, hebben ze de weeŽn vloeistof weer opgevoerd om e.e.a. meer te stimuleren en dat betekende ook weer weeŽn die Norma flink ging voelen. Vlak voor de ruggen prik hadden ze al een keer 6 a 7 cm ontsluiting geroepen, maar aan het begin van de vond vonden ze het niet meer dan 5. Foute boel dus weer. Gelukkig ging 's avonds de deur wel wat meer open en werd er al aangegeven om een uur of 8 dat we straks best over konden gaan op persweeŽn. De 2e boodschap was dat als het vanavond niet snel zou lukken (uurtje persen was maximum) dan zou het alsnog een keizerssnee worden...
Om 21:00 uur is de weeŽn vloeistof nog wat opgevoerd en mocht Norma een keer mee persen. Ik stond met een lullig washandje er naast. Het persen heeft Norma echt fantastisch gedaan ! Wat een sterke vrouw !
Ook de arts was zeer positief en met het persen is Norma dus een uur flink aan de slag gegaan. Alle krachten kwamen boven!

Om 21:58 is Jasper dus vervolgens geboren. Uiteraard een heel bloedig gebeuren allemaal, ik bespaar jullie de details. Maar, wat ik nooit verwacht had was dat ik het eigenlijk wel mooi vond allemaal. Dat laatste uurtje was super zwaar voor Norma maar ik zag dat ze het goed deed, dat het goed ging (ook al zag de arts natuurlijk veel eerder het hoofdje enzo, ik zag niks!) en wisten we allebei dat het nu moest gebeuren anders hadden we net zo goed gelijk de vorige nacht al naar de operatiekamer kunnen rijden.

Een ongelooflijk mooi ventje kwam ter wereld !! En hij werd gelijk op Norma d'r borst gelegd. Ik had verwacht dat Norma zou gillen, weg zou vallen of wat dan ook maar niet dat ze gewoon heel rustig lachend de kleine in ontvangst zou nemen. Endorfine tot aan het plafond.

Aangezien Norma een behoorlijk verhoging had en Jasper dus ook, en omdat Jasper al gepoept had in het vruchtwater moest hij voor onderzoek naar de kinderafdeling. Helaas. Ik ben nog mee gelopen maar het bloedprikken en infuus aanleggen enzo hoefde ik even niet te zien!
Norma een dikke kus gegeven en ik ben nog maar even wat oma's en ooms gaan bellen. Daarna hebben we Norma in haar bed nog even naar boven gereden zodat ze Jasper nog even kon zien. Uiteindelijk ging ik om een uur of 3 weg en was het tijd voor Norma om te gaan slapen.

Zaterdag en zondag ben ik heen en weer aan het rijden tussen thuis en het ziekenhuis. Norma is behoorlijk opgeknapt en met Jasper gaat het hartstikke goed. Jasper heeft een infuus met antibiotica wat wordt gegeven omdat het misschien nodig is ivm een infectie maar we weten nog niet of hij ook echt een infectie heeft. Hij moet nog blijven tot in ieder geval dinsdag aangezien we dan pas de resultaten van het onderzoek hebben en Norma blijft zo lang er een bed beschikbaar is in het ziekenhuis. Dan is ze tenminste dicht bij Jasper.

Vandaag heeft Jasper al een beetje moedermelk op, maar de flesjes gaan hem veel beter af. De luier heeft al een paar heer behoorlijk vol gezeten dus dat loopt allemaal lekker door en dan mag pappa dus aan de slag met de zwitsal doekjes. Geinig! Uiteraard zal maandag of dinsdag de website van Jasper actief worden met de foto's van de voeding, het wassen, Norma met Jasper, opa en oma met Jasper etc etc

www.jaspervanmaaren.nl

Binnenkort dus op het forum Norma d'r verhaal, hoe zij het beleefd heeft.
Eerst moeten ze beiden maar rustig opknappen en dan lekker naar huis!
Oh ja ... de naam !!!


De letters van Jasper verwijzen naar de mannelijke lijnen van onze beide families... (roepnamen) ik laat het wel even zien:

J oop
j A n
han S
P iet
t E unis
R ob

en nu opletten!

Jan en Piet zijn mijn opa's. Joop en Teunis zijn Norma d'r opa's, en niet een of andere vreemde oom. Ik herhaal: niet de oom van Norma. Idem Piet... dus: Piet is mijn opa en Teus... sorry!
Herdenkingssite Bobbie van Maaren
Superpappa, superman, superzoon, superbroer, supervriend, superslim, supersportief, superlief, supermanager, supergemis.....